|
Introductie
Het woord
“mode” betekent in het Frans “manier” of “wijze”, maar heeft een
totaal andere betekenis gekregen als we kijken naar mode als
kunstvorm. Je zou kunnen zeggen dat “manier” er nog steeds in
zit als we het beschouwen als “manier van kleden”. Mode is een
modern fenomeen als verschijnsel, ook al hebben mensen zich
altijd op een bepaalde “manier” gekleed.
Geschiedenis van de mode
Ieder land en iedere cultuur
heeft zo z’n eigen voorschriften van hoe mannen en vrouwen
gekleed gaan. Tegenwoordig zien we haast geen klederdracht meer
in West-Europa, maar nog niet zo lang geleden had iedere
provincie in Nederland z’n eigen klederdracht. Deze dracht is
ontstaan uit een combinatie van praktisch gebruik (denk aan
klompen) en decoratie (de gouden versiersel op de kap).
|
 |
 |
|
klederdracht uit
Zeeland |
en uit Volendam |
Van generatie op generatie werd
deze kleding gedragen. Er was eigenlijk geen enkele sprake van
mode, het was een soort uniform.
De kleding die men droeg hoorde
bij de sociale klasse waartoe men behoorde. Eeuwenlang hebben
aristocratische dames zich gekleed in lange zijden jurken. Hoe
aristocratischer de dame, hoe prijziger de stof waarvan haar
jurk was gemaakt.
Grote en belangrijke
verschillen in kleding stijl zien we pas aan het begin van de
twintigste eeuw, als de industrie zich heeft ontwikkeld en de
commercie zijn intrede doet en de wereld gewend raakt aan wat
snellere veranderingen.
Een aantal veranderingen is van
groot belang geweest voor de dames mode. Heren mode ontwikkelt
zich veel langzamer: het is pas een jaar of tien geleden dat
pak-dragende mannen de strijd aan zijn gegaan met de stropdas!
Grote veranderingen
Sommige gebeurtenissen uit het
verleden hebben een grote impact gehad op de mode. Na de eerste
Wereldoorlog, waarin vrouwen voor het eerst zelfstandig mochten
(lees: moesten) werken en zodoende een eigen inkomen hadden,
wilden de meeste vrouwen niet meer terug achter het fornuis.
Jonge, ongetrouwde vrouwen hadden een baan en omdat ze
financieel onafhankelijk waren, deden ze waar ze zin in hadden:
work from 9-5, spend from 5-9. Er werd heel wat afgefeest en het
was duidelijk dat deze vrouwen een juk van zich af hadden
gegooid. Zij uitten dat onder andere door het korset, dat tot
dan toe door vrouwen werd gedragen uit te gooien, hun haren kort
te knippen en hun rokken drastisch in te korten tot net onder de
knie.
|
 |
 |
|
Jurken uit de jaren '20
waren laag in de taille gesneden zodat de dames geen
korset hoefden te dragen. |
In de tweede helft van
de jaren '20 komen de vrouwelijke tailles en de lijfjes
weer enigszins terug. |
Na de Tweede Wereldoorlog ging
de emancipatie van de vrouw nog iets verder. Tijdens de oorlog
was het vrouwen toegestaan geweest te werken in een broek, maar
na de oorlog moest deze weer uit. Er waren wel al vrouwen
geweest die zich in mannenkleding hadden gehuld: de Franse
schrijfster George Sand, de toneelspeelster Sarah Bernhard en
ook Marlene Dietrich, de Duitse actrice die bekend stond om haar
vrouwelijkheid, mocht graag een broek dragen en een sigaar
roken. Deze vrouwen waren echter wel uitzonderingen, want het
was in de negentiende eeuw voor vrouwen verboden zich in
mannenkleding te hullen. Het zou nog tot de jaren ’60 van de
vorige eeuw duren dat vrouwen massaal broeken gingen dragen.
Seksuele revolutie
De jaren ’60 brachten niet
alleen een meer androgyne look voor vrouwen, maar ook meer
seksuele vrijheid. “Baas in eigen buik” was de slogan die
vrouwen het recht verleende abortus te plegen. Zo’n belangrijke
sociale gebeurtenis ging gepaard met uiterlijke veranderingen.
De Engelse mode- ontwerpster Mary Quant bedacht de minirok,
hetgeen insloeg als een bom. De rokken gingen ver omhoog en
iedereen sprak er aanvankelijk schande van. De Engelse mannequin
die de minimode showde was de graatmagere Twiggy. Zij was
misschien wel de eerste die een echt “roll model” was: honderden
meisjes stierven de hongerdood in een poging net zo dun te
worden als Twiggy. Een aantal jaren later werd zelfs de
“hotpants” geintroduceerd. De “hotpants” waren geen lang leven
beschoren, want het was met name in de winter niet erg praktisch
om alleen een ultrakorte broek aan te hebben.
|
 |
 |
|
het beruchte model
Twiggy in een minijurk |
Vergeleken met de
graatmagere modellen van nu valt het met Twiggy nog best
mee... |
Relax
Het kan heel vermoeiend zijn om
altijd in je mooiste kleding rond te lopen en daarom is het in
sommige bedrijven goede gewoonte geworden zich casual te kleden
op vrijdag. Het resultaat was dat alles meer casual werd.
Sommige mensen kwamen een decennium geleden helemaal niet meer
uit hun “Australian” trainingspak. De moderne trend is echter
wel geworden dat ook nette kleding meer casual is geworden.
 |
 |
| Prinses Máxima in
haute couture |
Prinses Máxima casual |
Modehuizen
De huidige situatie in de mode
is nogal merkwaardig, in die zin dat er geen eenduidig beeld is,
maar dat jongeren zich kleden volgens de mode van de groep waar
ze bij willen horen. De grote modecentra zijn nog steeds Parijs,
Milaan, Londen en New York. Ieder jaar, of liever ieder
seizoen, worden daar de grote merken geshowd. Dat wat op de
catwalk te zien is, is zeker niet altijd wat men op straat kan
verwachten het volgende seizoen. De grote designers houden zich
bezig met kleding die bijna niemand zich kan permitteren. De
afgelopen jaren echter, proberen sommige designers, zoals Stella
McCartney en Victor en Rolf , de kloof te dichten door
sporadisch hun kleding aan te bieden bij H&M zodat hun kleding
ook voor jonge mensen bereikbaar is.
Uniforme dracht: van
bedrijfskleding tot spijkerbroek
In Engeland heerst de gedachte
dat mensen die dezelfde kleding dragen meer aan elkaar gelijk
zijn. Dat is de reden waarom jonge mensen op school een
schooluniform moeten dragen. Een snelle enquête leert dat jonge
mensen in Nederland graag vrij zijn in de keuze van hun kleding,
een belangrijk onderdeel van de zoektocht naar een eigen
identiteit. Het is dan ook zeer merkwaardig om te constateren
dat de vale spijkerbroek, teken van verzet tegen de gevestigde
orde in de zestiger jaren van de vorige eeuw, niet meer weg te
denken is uit ons straatbeeld. Is er hier sprake van een uniform
of gewoon van moderne klederdracht?

een artikel over
spijkerbroeken in de Volkskrant van 8 juli 1972
Waar
en hoe?
Als je geïnteresseerd bent in
mode en je wilt er iets meer over weten dan zijn er een aantal
mogelijkheden:
Verslaglegging
Mode leent zich uitstekend voor
een fotoreportage. Als je met je camera op pad gaat, maak dan
ook foto’s van mensen die naar mode kijken en observeer wat zij
dragen en welk soort mens zij zijn.
Heel leuk zou zijn als je wat
mensen zou kunnen interviewen over wat zij van mode vinden en of
ze het belangrijk vinden in hun leven.
Succes!!!
|